Nieuwe huisstijl!
Tijdens de Landelijke LZV Contactdag stonden we stil bij de relaties van de veteraan. Hoe zorgen we dat zij gezien worden? Wat vraagt dat van ons als LZV-professionals? Hoe beter we begrijpen wat er thuis speelt, hoe beter we kunnen aansluiten bij wat iemand echt nodig heeft.
Achter elke veteraan staat een partner, een kind, een ouder, een goede vriend. Mensen die meebewegen met diensttijd, herstel en verwerking, en die soms zelf ook ondersteuning nodig hebben. “We werken met een netwerk van relaties. Met partners, kinderen, ouders’’, sprak Pieter Hakvoort, voorzitter LZV. ‘’ Met een thuissituatie waar de effecten van uitzending en herstel elke dag voelbaar zijn. Dat vraagt iets van ons als professionals. Niet denken in hokjes, maar in verbinding. Tussen civiele en militaire zorg. Tussen beleid en praktijk. Tussen de mens in uniform en de mens thuis.”
Die verbinding stond de hele Contactdag centraal. In krachtige lezingen over onderwerpen die vaak moeilijk bespreekbaar zijn, zoals intimiteit, seksualiteit en geweld in relaties. Het persoonlijke verhaal van veteraan Fons de Wolff liet voelen wat het betekent om aandacht te hebben voor het geheel. Tijdens de creatieve activiteit gingen we met elkaar in gesprek over verschillende thema’s en voegden beelden, woorden en inzichten toe. De uitingen vormden samen een kleurrijk kunstwerk: een visuele weergave van wat ons verbindt in het werk met elkaar, met veteranen en hun relaties.
“De Landelijke Contactdag van het LZV is voor mij inmiddels een vaste waarde. Het is belangrijk om collega’s te ontmoeten, kennis op te doen en zichtbaar te blijven binnen het netwerk. Je zit allemaal in dezelfde wereld, maar vaak aan een andere kant van het werk. Juist dan helpt het om elkaar te spreken en te zien wat er speelt. De afwisseling tussen lezingen, workshops en informele momenten werkt goed. En de photobooth dit jaar was echt een gouden greep! Het is fijn dat er ook ruimte is om gewoon plezier te hebben met elkaar.” – Bart van Abeelen, VBMW Ministerie van Defensie
Lees hier het interview met BartDeze link opent in een nieuw tabblad
In de workshops doken we de diepte in. Over praten over seks, omgaan met rouw en trauma in relaties. Over hoop, onveilige systemen en de impact van PTSS op kinderen. Ontroerend was het gesprek met een meisje van 11 en een man van 71. Twee generaties kinderen van veteranen, met verhalen die raken. Dank aan iedereen die erbij was! Voor jullie inzet, openheid en betrokkenheid. Samen blijven we bouwen aan een netwerk waarin de veteraan en zijn of haar relaties gezien worden.
